خداییش که دلم خیلی صبورِ...

گاهی اوقات که با خودم فکر میکنم و به گذشته نگاه میکنم میبینم که همه تا تونستن بهم بد کردن ، نمیگم که من آدم خیلی خوبی ام....نه ، ولی حتی اونایی که برام خیلی عزیز هستن و مطمئنم که باهاشون رو راست بودم الآن میبینم بیشتر اونا منو ترک کردن...چرا؟

وقتی میبینم یا می شنوم که رو به روم یا پُشت سَرَم چی ها میگن و من بازم به روشون نمیارم به خودم میگم.....خداییش که دلم خیلی صبورِ...

چقدر بعضی از آدم ها بی معرفتن ، چرا ؟

دلم از خیلی روزا با کَسی نیست      دیگه فریاد رَسی نیست

 

تا سلامی دوباره , در پناه خالق یکتا....لبخند

 

/ 2 نظر / 14 بازدید
ازمن به تو

سلام ...هر چقدر هم من وتو صبور باشیم ولی خدائش ..عجب صبری خدا دارد ..نه؟؟؟ [لبخند]

سلام ناصری خودت خوبی؟ از این که فهمیدم دانشجو شدی خوشحال شدم برای اینکه تو قابلیت های زیادی داری البته با اینکه از نظر من بچه شلوغی هستی در عین حال مغزت رو هم آکبند نگذاشتی و این مختص ادمهای باهوشه و اخر اینکه با جای واقعی ات هنوز فاصله اری